Vrije muzieksessies

Jammen met geïmproviseerde muziek op eigen tekst. Het uitgangspunt van de ‘vrije muzieksessies’ bij Rekere 2.0.
Spontane creativiteit op het podium waarbij muzikanten, zangers en dichters korte sets spelen in wisselende formatie. Een gedurfd experiment dat  kan leiden tot chaos maar bij voldoende inspiratie en enig talent pareltjes van toonkunst oplevert.

Pop-Up Kunst en Muziek bij Rekere 2.0

ALKMAAR – Op zaterdag 3 november van 10 tot 17 uur organiseert Kunstcollectief Huiswaard een open dag ‘Pop-Up Kunst en Muziek’ in grote zaal en hal van wijkcentrum Rekere 2.0 aan de Drechterwaard 16, naast het Clusius-college.

Ongekende happening met expositie, muziek, zang, dans, dichters en jamsessie. Muzikale begeleiding door Robert-Jan Vleesch Dubois en muzikanten, poëtische noot van Fruitcompagnie. Beeldende kunstenaars Bob Jansen, Jelle Bouwhuis, Rhea Ruppert, Karin Dokter, Annie van Riemsdijk en Astrid van der Linde laten zien dat Huiswaard bruist van de creativiteit. Paul Hergaarden treedt op als presentator. Alle creatievelingen zijn welkom. Wil je meedoen ? Meld je dan per e-mail: vleeschdubois@me.com of telefonisch 06 182 529 26 (Robert-Jan Vleesch Dubois, saxofonist).

Foto: Beeldend werk van Bob Jansen, Rhea Ruppert, Karin Dokter, Jelle Bouwhuis, Annie van Riemsdijk, Vrije sessie bij Rekere 2.0 (28-5-’18)


2e sessie ‘vrij muziekmaken’ in de Rekere geslaagd

Op maandagavond 28 mei vond de 2e jamsessie plaats onder de vlag van kunstcollectief Huiswaard, georganiseerd door Robert-Jan Vleesch Dubois. Ondanks het warme zomerweer was er een goede opkomst van muzikanten, zangers en performers waren echter schaars. De webmaster van het kunstcollectief, die zich ook als dichter en performer manifesteert, voelde zich geroepen om het tekort aan de laatstgenoemden op te vullen. Het was een bijzonder warme zomerse avond, wat de ontstane situatie mogelijk verklaart.

De huisformatie, samengesteld door Robert-Jan, bood ondersteuning om muzikale ideeën uit te werken. De vaste podiumbezetting bestond uit Robert-Jan Vleesch Dubois (saxofoon, fluitsynthesizer), Karen Opstelten (cello), Ko Zegwaard (bas), Derk Zegwaard (drums). Daarbij ook Jelle Bouwhuis (gitaar/synthesizer), organisator van de gedenkwaardige eerste sessie. Gastmuzikanten waren Lucas van Velzen (dwarsfluit) en René Middelbergh (tenorsax). Het tekstwerk werd gebracht door dichter-performer Felix Hogeboom.

De jam gaat op ontspannen wijze  van start, zonder sturing of afspraken vooraf. Een maagdelijk terrein waarop nog vanalles mogelijk is ligt open. Eerst het aftasten met zoekende melodielijnen en ritmes die de stemmen van de instrumenten verbinden, gespitst op een tastbaar patroon als teken om de voordracht in te zetten. Een landschappelijk gedicht wordt ingebed in trage geblazen en gestreken klanken, met ingetogen spanning. Lichte ritmeslag, schetsmatige bas en cello, accenten met de synthetische fluit. Laid-back passend bij de zwoele zomeravond en met de poëtische mijmeringen van archaïsche natuurlyriek.

Vanuit de broodnodige stilte wordt de surrealistische tekst ‘Barok’ gebracht, waarbij de met strijkstok bespeelde electrische gitaar en fluitsynthesizer zorgen voor een vervreemdend klanklandschap; dan klinken subtiele blaasgeluiden gecombineerd met strijkwerk van cello en bas met een betoverende werking die de toehoorder meeneemt naar een andere dimensie. De dichter leest zijn gedicht ‘Bekentenis’, de match met het abstracte geluidslandschap is perfect. ‘Dank u zeer.’ Instemmend, bevestigend applaus volgt.

Het is nu duidelijk dat er is gekozen voor het subtiele, abstracte experiment waarbij gespeeld wordt met de impact van de minimale klank en toon, melodie is ondergeschikt, ritme wordt terughoudend gebruikt. Artistiek gezien een interessant uitgangspunt dat alle ruimte biedt voor de voordracht van poëzie. Het idee van de literaire jamsessie, zoals het Jelle Bouwhuis zo’n 20 jaar geleden voor ogen stond, komt hier goed uit de verf.  Schilderen met geluid en schilderen met taal, daar draait het om. Dit dan zo te doen dat het experiment niet alleen boeiend is voor de musici, maar ook interessant om aan te horen voor het publiek.

De synthetische klanken van beide synthesizerbespelers bereiken een intimiteit waarbij de dichterlijke bespiegelingen en observaties goed voegen. Een uitwaaierend, parelend en ijl klankdecor ontstaat hierna en de performancetekst ‘Alles achterlaten’ wordt ingezet. Dan volgt een dialoog tussen saxofoons en cello met een vertraagde dromerig klagende melodie waarop in ernst een gedicht wordt gebracht.

Er is een wending nodig. Twee korte lightverseteksten worden ritmisch gebracht met terughoudende percussie in contrast. Het luchtige, comfortabele ritme is de aanleiding tot het performen van de puntige liedtekst ‘Herfstwind’, een door Seth Gaaikema uit het Duits vertaalde tekst van de dichter Heinrich Heine. Een onderhoudende tekst met een kwinkslag, gewaardeerd door het publiek. De muzikanten worden bedankt, zij zorgen voor een muzikale bedding die de dichter vleugels geeft.

Er komt een sfeerwisseling met groovy sopraansax en electrische bas, waarbij gitaar en tenorsax proberen in te vallen. De dichter brengt zijn tekst met meer nadruk in korte passages binnen de stuwende funky improvisatie. Geslaagd resultaat, applaus. Dan volgt een jam met gitaar met hoekige, repeterende licks waarop een wijdlopig prozagedicht past. Tot slot klinken rauwe expressieve uitroepen beantwoord met een puffende en ploppende human beatbox. De happening is daar, alsof de sixties herleven: De extatische hippie-ervaring die door performers en muzikanten soms wordt gezocht als uitbreiding van hun vrijheid.

Na een korte pauze wordt de jamsessie weer opgestart. De dichter probeert een andere invaIshoek te kiezen en brengt enkele Engelstalige ballads in, die hij 25 jaar geleden schreef. Dan volgen Nederlandstalige teksten uit een verzamelbundel waarbij fluitsynthesizer en cello een intiem geluidsdecor neerzetten, vervolgens komen de synthesizerbespelers tot een verrassend samenspel, de dichter krijgt een passende bedding voor zijn tekst aangereikt. Dank aan de sessiemuzikanten voor de inventieve muziek, dank aan het publiek voor de welwillende aandacht.

Felix Hogeboom

P.S. Klik op de bovenstaande foto’s voor een vergrote weergave

Zie ook: Fotoalbum sessie 28-5-2018


1e literaire jamsessie bij Rekere 2.0 een succes

Rhea opent de sessie  Rhea opent de sessie Conny in actie Conny in actie Karin sings jazz   Karin sings jazz

Maandagavond 16 april was het zover. Dichters en muzikanten ontmoetten elkaar op het podium van de grote zaal van wijkcentrum Rekere 2.0 om een kruisbestuiving tussen muziek en poëzie tot stand te brengen. Dichterskring Alkmaar werd vertegenwoordigd door Conny Lahnstein, Elbert Gonggrijp, Petra van Rijn en nestor Dick van Hoeve die met zijn fijnzinnig getekende lentegedichten het publiek verrasste. Daarbij had debutante Sylvia Schiechel zich spontaan aangemeld bij de organisatie. Het muzikale veld was goed bezet met drie gitaristen, basgitarist, saxofonist, fluitist en kleine percussie met effecten. De Korg-synthesizer legde de ondergrond van het geluidsdecor.

Karin Dokter kroop vol enthousiasme in de huid kroop van Sarah Vaughan en bracht aansprekende jazzsongs uit de jaren vijftig. Singersongwriter Brandon Commandeur vertolkte de levensblues op overtuigende  wijze met een  gepassioneerde benadering van tekst en muziek. Beide acts werden zeer gewaardeerd door het publiek en zetten de juiste sfeer voor het persoonlijke  verhaal van de optredende dichters. De muzikanten toonden respect voor het gesproken woord door rekening te houden met de verstaanbaarheid van de poëtische voordracht. Soms was er een perfecte match tussen muziek en poëzie, even later ging de wisselwerking tussen beide kunstvormen weer verloren. Tijdloze geluidsgolven uit de synthesizer vormden een bedding voor de tekstvoordracht. Dan weer droegen lichte gitaararpeggio’s het geluidslandschap waarin de dichters hun werk tot leven probeerden te wekken.

De lyrische klanken uit de beker van de saxofoon zorgden voor levendige kleur, het meer etherische geluid van de dwarsfluit reikte naar hoger sferen die raakten aan de spirituele lading van de gedichten. Ook de menselijke stem werd als instrument gebruikt om het zuigen van de wind te illustreren terwijl de dichter in zijn vers een mistig natuurstemmingsbeeld verwoordde.

Een tekst over de Alkmaarse binnensteedse sfeer werd begeleid met accordeongeluid uit de synthetische box, het creatieve idee was aardig maar kwam niet goed uit de verf omdat er geen overeenstemming van toonsoort was met de overige muzikanten, het geluidsbeeld rafelde uiteen en de dichteres werd teruggeworpen op haar eigen tekst waarbij de muzikanten voor disharmonie zorgden. De match tussen muziek en poëzie kan niet altijd perfect zijn,  dat heb je nu eenmaal bij een experimentele sessie.

Paul Hergaarden verzorgde de presentatie op zijn eigen vlotte wijze en kwam met een welkome overwachte wending in het programma waarbij het publiek de gelegenheid kreeg om Dick’s natuurgedichten voor te dragen. Hierdoor kwam ieder op meer persoonlijke wijze in contact met poëzie, wat zeer werd gewaardeerd. Ondanks voortdurende improvisatie eindigde het programma juist op tijd, wat een mirakel is,  jamsessies willen nog weleens uit de rails lopen. Deze eerste sessie was zonder meer een waardige start van de activiteiten van Kunstcollectief Huiswaard. Muzikanten, dichters en publiek gingen met een goed gevoel naar huis. Voor herhaling vatbaar.

Felix Hogeboom

Sylvia debuteertSylvia debuteert Petra aan het woordPetra aan het woord dichter Elbert frontaal dichter Elbert frontaal

P.S. Klik op de bovenstaande foto’s voor een vergrote weergave.
Zie ook: Fotoalbum sessie 16-4-2018